Upgrade to Chess.com Premium!

مبادا که گفته باشی دوست ات می دارم

 

دهان ات را می بویند


مبادا که گفته باشی دوست ات می دارم

 دلت را می بویند

                      روزگار غریبی ست، نازنین

 وعشق را

 کنارتیرک راه بند

 تازیانه می زنند

                   عشق رادرپستوی خانه نهان باید کرد  

 دراین بن بست کج وپیچ سرما

 آتش را

 به سوخت بارسرود وشعر

                                      فروزان می دارند

 به اندیشیدن خطر مکن

                           روزگارغریبی ست، نازنین

 آن که بردرمی کوبد شباهنگام

 به کشتن چراغ آمده است

                           نور را درپستوی خانه نهان باید کرد

 آنک، قصاباناند

 برگذرگاه ها مستقر

 با کنده وساطوری خون آلود

                            روزگار غریبی ست، نازنین

 وتبسم را برلبها جراحی می کنند

 وترانه را بردهان

                           شوق رادرپستوی خانه نهان باید کرد

 کباب قناری

 برآتش سوسن ویاس

                         روزگارغریبی ست نازنین

 ابلیس پیروز مست

 سورعزای مارا برسفره نشسته است

               خدا را درپستوی خانه نهان باید کرد

 احمد شاملو

مرداد1357


Post your reply: