Dachten wij Nederlanders dat het gevaar enkel uit het oosten kwam, en dat onze zuiderbuur een goedmoedig volkje was dat zijn tijd doorbracht met bier brouwen en Suske en Wiske lezen. Niets minder waar, getuige het volgende kranteartikel:

(Leeuwarder Courant, 25-06-2009)

BELGISCHE KONING BERAAMDE INVAL IN NEDERLAND

Leopold II (1835-1909), koning der Belgen, was een man van grootse visioenen. Als er iets was wat hij begeerde, was het wel een wereldrijk. Daarom was hij ook jaloers op zijn noorderbuur. De glans van de Gouden Eeuw was weliswaar verdoft, maar Nederland had nog altijd iets wat Belgie ontbeerde: overzeese gebiedsdelen, kolonien.

Leopold stuurde in 1854 - hij was toen nog kroonprins - spionagemissies naar Nederland om de militaire kracht van het land in kaart te brengen. Aan de hand daarvan stelde hij een aanvalsplan op. Het Belgische leger moest Nederland bij verrassing nemen en liefst binnen een paar dagen Amsterdam veroveren, ´zodat het nieuws van de aanval gelijktijdig komt met het nieuws van de overgave ... het Europese evenwicht blijft zo behouden´. Wat betreft de troepensterkte moest de verovering van Nederland geen probleem zijn, aldus de spionagemissie. Het Belgische leger telde 2127 oficieren, het Nederlandse slechts 1397, en dat waren volgens de spionnen nog vooral oude mannen ook. Het budget van het Belgische ministerie van oorlog bedroeg ruim 34 miljoen goudfranken, dat van Nederland slechts 29,6 miljoen. Bovendien ging van het Nederlandse budget meer dan 10 miljoen naar de marine, die bij een invasie door het belgische leger volkomen nutteloos zou zijn. Kolonel Chauchet, de hoogste militair in de spionagemissie, constateerde echter dat de forten van de Hollandse Waterlinie goed onderhouden waren en, misschien nog wel belangrijker, dat de vaderlandsliefde van de Nederlanders hen tot fel verzet zou bewegen. Leopold daarentegen rekende erop dat de rooms-katholieken in opstand zouden komen als hij het land binnenviel.

Dat het plan uiteindelijk niet uitgevoerd werd, lijkt te danken aan de Franse keizer Napoleon III, zoon van de eerste Hollandse koning Lodewijik Napoleon. Leopold vroeg de hoogste belgische diplomaat in Frankrijk, de Prins van Chimay, de aanvalsplannen aan te kaarten bij de keizer. De verovering had alleen maar kans van slagen als Frankrijk niet zou ingrijpen.

Chimay echter zag weinig in het plan. Na een direct overleg tussen kroonprins leopold en Napoleon III, een goede vriend van de Nederlandse koning Willem III, werd het plan in de ijskast gezet. De geschiedenis leert dat van uitstel afstel kwam. Als koning had Leopold vanaf 1865 andere prioriteiten ...