Nog niet vrolijk, maar wel met hoop.

Faustocoppi
Faustocoppi
Jan 21, 2012, 3:31 PM |
0

Het was een drukke dag in Wijk aan Zee. Veel volk om naar het gestrande schip te kijken. Gezinnetjes met kindjes naar het strand om met het schip op de foto te mogen. Gezellig om over te kletsen op de verjaardagpartijtjes in de ofzo bekende hollandse kring zal ik maar zeggen. Ik voelde me goed. Lekker geslapen, lekker ontbeten, over Klaas, de vader van Nico Dijkshoorn in de krant gelezen, lekker naar fijne punk geluisterd en fris getogen naar cafe De Zon voor het tweede potje. Moest weer met zwart, dat dan weer wel, maar goed, de moed was okay.

 

M’n tegenstander bleek een oude meneer. Een babyboemer, maar een arme, niet zo eentje die al ons geld opgemaakt heeft waardoor wij normale mensen geen huizen meer kunnen kopen. Lang en dun grijs haar, gebroken brilletje, slobberende trui met grote gaten en kleuren die ooit rood en blauw geweest zullen zijn. Op google had ik gezien dat meneer schrijver was van boeken met titels als De Tempel van Jeruzalem. Hij bood me een eigen gemaakte natuurlijk kopje koffie aan, wat hij in een thermoskannetje had meegenomen. Ik weigerde natuurlijk beleefd. Maar ik vond hem wel meteen aardig. En dat is eigenlijk niet goed voor me. Daarom schaak ik buiten dit toernooi alleen maar online, want dan ken ik die gasten die tegen me spelen niet. Maar okay: de sfeer was goed.

 

De partij:

 

 

xxxx

 

Ik ben niet ontevreden. Ik heb weliswaar geblunderd, maar ik heb ook op winst gestaan. Met andere woorden: ik ben er niet ver vandaan.