زرشک پلو با سیب زمینی و اورانیوم غنی شده

Free-iran
Free-iran
Jul 14, 2012, 4:53 AM |
0

 

میهن- مینا تهرانی : نگاهی گذرا به غذاهای رسمی کشورهای اروپایی نظیر لهستان، آلمان و … نشان می دهد سیب زمینی یکی از اصلی‌ترین مواد تشکیل دهنده غذاهای اروپایی به خصوص اروپای شرقی است. پوره سیب زمینی، سالادهایی که ماده اصلی تشکیل دهنده آن سیب زمینی است، سیب زمینی تنوری و …

اما ماجرای ورود سیب زمینی به غذاهای رسمی کشورهای اروپایی طبق گفته سرآشپز «دوماندا» سرآشپز یکی از رستوران‌های اروپایی معروف در جنوب شرق آسیا به جنگ جهانی دوم و کمبود غذا و فقر مردم در آن دوره بازمی‌گردد و با وجود پایان جنگ، دستور پخت بسیاری از غذاها با تغییراتی که در زمان جنگ جهانی در نوع طبخ آن رخ داده همچنان پابرجاست.

با شنیدن این مطالب درباره عادت غذایی اروپایی و اعلام نرخ جدید مرغ در ماه رمضان سال جاری بعید نیست، صد سال دیگر مردمانی در پی کشف تاریخچه غذاهای ایرانی به یاد بیاورند «زرشک پلو با سیب زمینی» امروزشان روزی «زرشک پلو با مرغ» دیروز ما بوده است.

مرغ در ماه رمضان کیلویی ۷۵۰۰۰ ریال در میادین میوه و تره بار شهرداری عرضه خواهد شد. یعنی هفت برابر بیشتر از ماه رمضان سال ۱۳۸۵ که قیمت مرغ ۱۰۵۰۰ ریال بوده است.

هنوز این نرخ اجرایی نشده که خبرآنلاین سایت خبری منتسب به علی لاریجانی رئیس مجلس شورای اسلامی به نقل از روزنامه خراسان، خبری دردناک از کباب کردن پوست مرغ خانواده ای می دهد که فرزندانش دلشان در پی بوی کبابی است که به مشام رسیده و پدر که قدرت خرید گوشت و مرغ را ندارد پوست مرغ را کباب کرده به خورد بچه هایش می دهد و صاحبخانه از خودش درمانده تر نیز به خاطر بوی کباب خانه آنها شکایت به قاضی می برد و وقتی داستان پوست مرغ ها را می شنود، شرمنده شکایت خود می شود.

لابد صاحبخانه هم از فردا به فکر بکر مستاجرش احسنت گفته و فرزندانش را به پوست مرغ کبابی مهمان می کند.

دردناک تر از این خبر، وقاحت آنهایی است که این اخبار در سایت های وابسته شان منتشر می شود و بر صندلی قدرت که نشسته اند خبرهای سایت ها و روزنامه های خودشان را هم نمی خوانند.

عجیب تر از همه اینها، هجوم مردم برای خرید مرغ ۴۷۰۰۰ ریالی است به صف های چهار، پنج ساعته پیش از مرداد ماه است، همان طور که شب‌های اعلام گران شدن نرخ بنزین صف می بندند برای یک باک بنزین بیشتر و اثبات زرنگ بودنشان .

 احمدی نژاد به گفته بانک مرکزی توانست با جراحی دردناک اقتصادی خود در سال ۱۳۸۹ یعنی هدفمند سازی یارانه ها چنان جراحتی بر بدنه اقتصاد خانواده های ایرانی وارد کند که شاید تا ابد هم این زخم جوش نخورد و چرک و خونش بند نیاید. بانک مرکزی می گوید میانگین هزینه ناخالص سالانه خانواده‌های ایرانی در پنج سال گذشته دو برابر شده و از هفت میلیون تومان به ۱۴ میلیون تومان رسیده است.

یک کارشناس اقتصادی در این رابطه می گوید:« توان دولت در افزایش یا کاهش قیمت ها را نباید دست کم گرفت، دولت احمدی‌نژاد عامل اصلی آشفتگی بازار ارز، کالا و برهم خوردگی مناسبات اقتصادی است. ساده لوحانه است اگر این اعمال فشار را نادانسته و بدون برنامه ریزی بدانیم. »

این استاد دانشگاه که نمی خواهد نامش فاش شود در ادامه می افزاید:« دولت احمدی نژاد با اعمال فشار بر بازار و کمرشکن کردن هزینه های اقتصادی در پی گرفتن امتیاز مصالحه بر سر مذاکرات هسته ای است. امتیازی که رهبری و نزدیکانش می دانند با دادن آن به احمدی نژاد و حل مشکل ایران و آمریکا پس از سی و چند سال اختلاف میان این دو کشور به وی،  چنان قدرتی برای احمدی نژاد و یارانش فراهم می کنند که بی شک بازپس گرفتن آن ناممکن خواهد بود.»

به گفته این کارشناس اقتصادی دولت احمدی نژاد با آشفته کردن بازار قصد دارد نتیجه تحریم‌ها را در بطن جامعه نمایان کند و با ایجاد تشنج در بازار، امتیاز طلایی مصالحه را دریافت کرده و مدال قهرمانی ملی را به سینه بیاویزد.

تا اینجای کار که همه چیز مردم با سیاست گره خورده از فرهنگ و جامعه تا اقتصادی که پشت پرده جنگ قدرتها جلوی پرده مردمش را به مسلخ می برد.

اما نکته اساسی اینجاست که مردمی که روزی سرگرم مسائل فرهنگی بودند، مردمی که روزگاری در اجتماع فقط حضور فیزیکی داشتند و تجمعاتشان در راستای سست شدن پایه های هیچ قدرتی نبود کم کم به مبارزان معترض سیاسی تبدیل می شوند و مردمی که شاید تنها سرگرمی شان آشپزی و آشپزخانه بود نیز رفته رفته دست به اعتراض می زنند. اعتراض آنها به یخچال های خالی و قابلمه ای است که کم کم از حجم و کیفیت مواد غذای اش کاسته می‌شود.

تا جایی این کم و کاستی ها پیش رفت که در یک تجمع مجازی زنانه برای اولین بار آگهی تحریم خرید شیر و نان طی سه روز متوالی اعلام شد. زنانی که نه معترض سیاسی بودند نه آداب اعتراض و اعتصاب می دانستند.

شهر پر شد از اس ام اس و ایمیل و همه دست در دست تصمیم به یک حرکت جمعی گرفتند. برخی از این تصمیم به سود خود بهره جستند و نام نافرمانی مدنی بر آن نهادند هر چند که این یک اعتراض ساده بود به گران شدن قیمت ها.

طرح خالی از اشکال نبود مردم اعتصاب کنندگان حرفه ای نبودند بعضی از ترس بی شیر و نان ماندن در خانه شیر و نان انبار کردند اما برای اولین بار بودن طرح هشداری است به آنها که زنان خانه و آشپزخانه را هم شاید به زودی تبدیل به فعالان سیاسی و معترضان بالقوه ای کنند که برای سیر کردن شکم خانواده شان فریاد سر می دهند.

در کشور آلمان یک روز صبح که مردم از خواب برخواسته به خرید شیر رفتند با انبوهی از شیرهای خریداری نشده رو به رو شدند قیمت شیر را که نگاه کردند متوجه شدند بدون هیچ توضیح قبلی شیر یک یورویی به شیر یک و نیم یورویی تبدیل شده.

 بدون هیچ هماهنگی قبلی همه می دانستند که نباید شیر بخرند. بعد از دو روز «انگلا مرکل» مجبور به عذرخواهی از مردم آلمان می شود. شیر به یک یورو باز می گردد و مردم بدون هیچ خون و خونریزی پیروز می شوند.

راه زیادی در پیش است برای رسیدن به این میزان هماهنگی، همدلی و اتحاد برای مردم ایران که این روزها بیشتر از همیشه فردگرا شده اند. برای رسیدن به دموکراسی بدون شورش و خونریزی راه زیادی باقی است. اما پیشنهاد اعتصاب سه روزه از جانب خود مردم و شاید زنان خانه دار را نباید دست کم گرفت. حرکتی تازه که برای رشد و استمرار به زمان نیاز دارد. زمانی که دیر نیست. جنگ قدرت پشت پرده است، فشار بر مردم  اما این پرده نخ نما شده و افتادنش هم دیر نیست.