گویا این روز ها برای ایران از این آموخته ها بسیار دارد

گویا این روز ها برای ایران از این آموخته ها بسیار دارد

Kiarash_tab
Kiarash_tab
Jan 11, 2016, 7:07 PM |
0

 

گویا این روز ها برای ایران از این آموخته ها بسیار دارد ....

 محمد مسجد جامعی در مطالبی که در وبلاگ خبر آنلاین منتشر می شود، از جمله متفاوت های این روزهاست، با دیدگاهی که در بردارنده ماهیت و نوع تفکر سیاست خارجی ایران در کشور های عربی و به ویژه عربستان سعودی است، نگاه از درونی که برای شناخت بهتر رفتار سعودی در قبال ایران بسیار راهگشاست - برای نمونه مقاله کوتاه ما و عربستان، به کجا می رویم ? منتشره در همین سایت خبر آنلاین- بخش پایانی مطلب کوتاه اخیر ایشان از نظر نوع نگاه به موضوع با مطلب فارسی قبلی من اندکی همسانی داشت، البته آنطور که من درمیابم و نه لزوما از نظر ایشان، چون به هر حال وارد این بحث شده ام پاراگراف هایی از مطلب اخیر ایشان را به صورت انتخاب گزینش کرده ام، تنها به عنوان نقل قول، بی هیچ تفسیر و اضافاتی، این مقدمه هم صرفا برای اشاره به همین نکته بود، در غیر این صورت مقاله ایشان را بک جا بازنشر می کردم. آنچه من بدنبال آن هستم در یک جمله بلاخره این هست که ما بطور کلی از اعراب فاصله بگیریم و بدیهی است که منظورم تنها از نظر تجاری و اقتصادی نیست ... امری که بنا به گفته ایشان "در شرایط موجود عموم آنها هم استقبال خواهند کرد. " با این پرسش که اگر قرار است از فرومایگی سخن بگوییم، چرا نباید از رفتار گروه هایی که بسیار بیش از سودان یا .... به ایران مدیون هستند حرفی زده شود،" بپذیریم یا نپذیریم واقعیت این است که ما در دو جهان زندگی می¬کنیم. مسئله صرفاً سیاسی نیست،".

به صلاح ایران است، مدتی از دنیای عرب فاصله بگیرد/

"دکتر مسجد جامعی در نتیجه گیری بحث خود می نویسد: واقعیت این است که نفوذ و گسترش اندیشه تکفیری در جامعه سعودی از هرکشور دیگری، عمیق¬تر و وسیع¬تر است. اگر احیاناً عربستان دستخوش تحول شود هم اینان بیشترین شانس را برای نیل به قدرت خواهند داشت، به مراتب بیش از آنچه در لیبی اتفاق افتاد. در آن صورت مسئله فقط در چارچوب سعودی محصور نخواهد ماند. و با توجه به موقعیت و امکانات این کشور، تمامی جهان مسلمان تحت تاثیر قرار خواهد گرفت.

سفیر اسبق کشورمان در واتیکان سپس می گوید: بپذیریم یا نپذیریم واقعیت این است که ما در دو جهان زندگی می¬کنیم. مسئله صرفاً سیاسی نیست، سیاست موجود تا حدی انعکاس دهنده این دو جهان است. دو جهانی که همیشه متفاوت بوده¬اند. این تفاوت هم اکنون به بیشترین حد رسیده و حتی به اختلاف و خصومت انجامیده است، اگرچه ما کمتر مایل بوده¬ایم که این تفاوت را بپذیریم.

او سپس توصیه می کند صرف نظر از تمامی آنچه گفته شد شاید بهتر باشد که از دنیای عرب کمی فاصله بگیریم. در شرایط موجود عموم آنها هم استقبال خواهند کرد. مصالح و منافع مشترک ما به مراتب کمتر از آن است که انگاشته می¬شود. البته این به بررسی مفصلی نیاز دارد که احتمالاً همین رویکرد را تایید می کند.

مسجد جامعی از سودان به عنوان یک نمونه روشن از روحیات فرومایی کشورهای عربی یاد می کند و می نویسد: سودان را در نظر بگیرید! کمتر کشوری به اندازه ایران در طی بیست و پنج سال اخیر به او کمک کرده است. کمک¬هایی که دیگران آماده عرضه آن نبودند. از کمک¬های مالی گرفته تا کمک¬های سیاسی، تسلیحاتی، آموزشی، پزشکی، خدماتی و عمرانی. این کمک¬ها بعضاً در شرایطی کاملا بحرانی صورت گرفت که هیچ کشوری توان و بلکه جرأت انجام آن را نداشت.. استراتژیک ترین جاده در دهه نود توسط ایران کشیده شد و وساطت بین او و اوگاندا که ما رابطه دوستانه و فعالی با او داشتیم باز هم توسط ایران انجام گرفت. که در آن ایام برای سودان یک موهبت بود و در موقعیتی که فاقد هر نوع سلاحی برای دفاع از خود بود، به او کمک کردیم.

از نظر مسجد جامعی به واقع موجب نهایت خوشحالی است که آنان قطع رابطه کرده اند، رابطه ای که همیشه برای ما هزینه داشت. اما مسئله، مسئله ناسپاسی و فرومایگی است و اینکه اعلام کند سفیر ایران را اخراج کردیم و چنین کنند."