مرغ باران

مرغ باران

Kiarash_tab
Kiarash_tab
May 28, 2013, 4:05 AM |
5




مرغباران


درتلاش شب که ابر تیره میبارد

روی دریای هراس انگیز

وز فراز برج باراندازخلوت، مرغ باران میکشد فریاد خشمآمیز

وسرود سرد و پرتوفان دریای حماسه خوان

گرفته اوج

میزند بالای هر بام وسرائی موج

وعبوس ظلمت خیس شب مغموم

ثقل ناهنجارخودرابرسکوت بندر خاموش میریزد،

میکشد دیوانه واری

در چنین هنگامه

روی گـــام های کـــــند و ســنگینش

پیـکری افســـرده راخاموش.

مرغ باران میکشد فریاد دائـــــــم:

عابــــــر ! ای

عابـــر!

جامه ات خیس آمد از باران.

نیستت آهنگ خــــفـتـن

یا نــشســتن در بــریاران؟...

ابــر میگرید

 بـــاد میگردد

و به زیر لـــب چنین میگـــویــد عــابــر:

آه!

رفــته اند از من همه بیگانه خو بـــا مــن...

مـــن به هـــذیان تــب  رویــای خـــود دارم

گـــفــت و گو بــا یــار دیـگر سان

کـــاین  عــطـش جز بـا تلاش

بـــوسه خونــین او  درمــان نــمیگیرد.

****

انــدر آن هنگامه کاندر بندر مغلوب

باد میغلتد درون بستر ظلمت

ابر میغرد وز او هـر چیز میماند به ره مـــنکوب،

مرغ باران میزند فریاد:

عابــــر!

در شبی این گـــونه توفانی

گوشه گرمی نمیجوئی؟

یا بدین پرسنده دلسوز

پاسخ سردی نمیگوئی؟

ابرمیگرید

باد میگردد

و به خود این گونه درنجوای خاموشاست

 عابـــر:

خـــانهام ،افـــــــسوس

بی چراغ وآتشی آنسان که من خواهــم ،خــموش و سرد وتـــاریک

*****

رعــد میترکد به خنـــده از پس نجوای آرامی که دارد با شب چــرکین.

و پس نجوای آرامش

سرد خندی غمزده ،دزدانهاز

او بر لب شب میگریزد

میزند شب با غــمش لبخند...

مرغ بــاران میدهد آواز:

ای شبـــگرد!

از چنین بی نقشه رفتن تن نــفرسودت؟

ابر میگرید

باد میگردد

و به خــود این گونه  نجوا  عابـــر:

با چنین هر در زدن،هر گوشه گردیدن،

 در شبی که وهــم از پستان چونان قـــیر

نوشد   زهـــــر

رهگذار مقصــد فردای خویـــــشم مـــــــن...

ورنــه در این گــونه شــب  این گـــونه باران اینــچنین  توفان

که  تـــواند داشــت مــنظوری کــه سودی در نظر با آن نــبندد  نــقـش؟

مرغ مســـــــــــــــــــــــــکین ! زنــدگی زیباست

خورد و خفتـــــــــــــــی نیســت بیمقصود.

میتوان  هر گــونه کشتی راند بردریا :

میتوان مســتانه در مــهتاب با یــاری

بلم برخلوت آرام دریا راند

میتوان زیر نگاه مـــاه،با آواز قایقران سه تاری زد لبــیبــوسید.

لیکن آن شـبخیز تن پولاد ماهیگیر