بِأَيِّ ذَنبٍ

shazde
shazde
Oct 19, 2013, 4:18 AM |
2

 

دیشب وقتی سرم روی بالشت گذاشتم ی لحظه یه فکری از نظرم گذشت، نمیدونم یدفعه احساس امنیت کردم و حس خوبی بهم دست داد ولی بعدش ناراحتی رو قلبم سنگینی کرد، من داشتم با آرامش می خوابیدم ولی یه عده مظلوم هیچ آرامشی در کشور خودشون ندارند. مردم عراق، پاکستان ، لیبی، مصر، مالی،.... اولش با خودم فکر کردم خوب هر کشوری بخواد یه تغییراتی داشته باشه قاعدتا باید یه سری تلخی هایی هم بچشه، کشور ما هم که از اول اینطور نبود، بالاخره یه عده سختی کشیدن از همه هستیشون گذشتن ....ولی قانع نشدم، نمیدونم ، همیشه با خودم میگم بدون هیچ تعصی اگر دین ندارید لااقل آزاده باشید، چرا دست نمی کشن از این بمب گذاری ها  و عملیات تروریستی، وقتی هم میبینم هیچ کاری از دستم بر نمیاد بیشتر اعصابم بهم میریزه، نمیدونم شاید هزارتا مشکل هم باشه اینجا ولی واقعا فکر کردن به این موضوع که، الان که قدم بر میداری نمیدونی قدم بعدی پات رو زمین هست یا نه و قراره ماشین کنارت بترکه یا نه چه حسی دست میده به ی بچه که از قوانین قدرت خواهی چیزی نمیدونه و تنها دلخوشیش اسباب بازی توی دستای کوچیکشه، ای دنیا.........