بازی شطرنج

Iazgiddes
Iazgiddes
23.07.2017, 07:37 |
0

بازی شطرنج یکی از جالبترین مصروفیت ما در افغانستان بود دوره طفولیت را بخاطر دارم که همکاران و دوستان پدرم در شب های طولانی فصل زمستان در پهلوی قطعه بازی از فبیل پنچ پر و پاصورو فیس کوت و چاروالی وتخته نرد... باهم ساعتها شطرنج بازی می کردند. همکاران ودوستان پدرم اکثراٌ روز های جمعه بعد از نماز جمعه درخانه ما می آمدند و  ما اطفال در پهلوی اینکه چلم های کلان ها راپرمیکردیم وتخته شطزنج را می چیدیم خود نیز چال های بازی شطرنج را یاد می گرفتیم بازی شطرنج آنطوری که امروز رواج دارد بازی نمی شد. تفاوت اول در چیدن دانه ای شطرنج اینچین بود که شاه سفید در مقابل شاه سیاه و وزیر سفید در مقابل وزیر سیاه چیده می شدند. پیاده ها جلو سوار ها فیل اسپ و رُخ به دو طرف تخته جاگزین می شدند. همان طوری که امروز هم چیده میشوند. پیاده فقط یک خانه به جلو میرفت نه آنطوری که در بازی شطرنج به شیوه اروپایی که در چال اول پیاده اجازه دارد که دو خانه بجلو برود. شاه تازمانی که کشت نخورده باشد میتوانست یک بار درجریان بازی خیز اسپ را اجرا کندسایر حرکات مهره های شطرنج همان طوری است که امروز هم رواج دارد فقط باتفاوت ا ینکه هرگاه پیاده مقابل به آخر تخته می رسید به همان مهره شطرنج تبدیل می شد که سوار پشت آن قرار داشت پیاده فیلی به فیل پیاده اسپی به اسپ وپیاده رخی به رخ تبدیل مشدند. پپاده مقابل شاه و پیاده مقابل وزیر به و زیرتبدیل میشدند. از این رو درجریان بازی حفظ پیاده های وزیری و پیاده شاه اهمیت بیشتری داشت یک تفاوت دیگری که با بازی امروزی وجود دارد در این بود که هرگاه یکی از طرفین تمام مهره ای خودرا از دست میداد  وفقط شاه روی تخته می بوددر آنصورت اولُچ میشد و بازی مساویانه به پایان می رسید هرگاه شاه مقابل با داشتن مهره هیچگونه حرکتی نمی توانست ر آنصورت بازی مغلوب حساب میشد ونه بطوری که امروز رواج داروباپات شدن طرف بازی مساویانه به پایان میرسد