Carlsen zdobywa 20. tytuł mistrza świata. Assaubayeva po raz trzeci mistrzynią świata w blitzu kobiet
Carlsen zdobył swój 20. tytuł mistrzowski w karierze. Fot. Lennart Ootes.

Carlsen zdobywa 20. tytuł mistrza świata. Assaubayeva po raz trzeci mistrzynią świata w blitzu kobiet

Awatar użytkownika AnthonyLevin
| 0 | Relacja z wydarzenia szachowego

Mistrzostwa Świata FIDE w Szachach Błyskawicznych 2025 zakończyły się zwycięstwem GM-a Magnusa Carlsena, który pokonał w finale GM-a Nodirbeka Abdusattorova 2,5–1,5. Oprócz nagrody w wysokości 70 tys. euro Norweg sięgnął po swój dziewiąty tytuł mistrza świata w blitzu oraz 20. mistrzostwo świata łącznie we wszystkich trzech tempach gry. Po raz piąty w karierze założył też podwójną koronę mistrza świata w szachach szybkich i błyskawicznych.

GM Jan-Krzysztof Duda do końca walczył o awans w najlepszej czwórce turnieju szwajcarskiego, ale po zaciętej walce ukończył zawody na 16. miejscu, uzyskując 12,5 pkt w 19 partiach. GM Jakub Kosakowski był 104. (10 z 19), a GM Radosław Wojtaszek – 135. (9,5 z 19).

W Mistrzostwach Świata FIDE Kobiet w Szachach Błyskawicznych 2025 triumfowała zaledwie 21-letnia GM Bibisara Assaubayeva, dla której jest to już trzeci tytuł mistrzyni świata w blitzu w karierze. Assaubayeva pokonała w finale dwukrotną mistrzynię świata GM Annę Muzychuk 2,5–1,5. Reprezentantka Kazachstanu zarobiła 40 tys. euro i — co równie istotne — wywalczyła awans do Turnieju Kandydatek FIDE 2026.

Wśród Polek najwyższe miejsce zdobyła IM Aleksandra Maltsevskaya, która z wynikiem 9,5 z 15 uplasowała się na 24. pozycji.


Choć był to już dziewiąty tytuł mistrza świata w blitzu w karierze Carlsena, droga do niego wcale nie była łatwa — Norweg musiał wygrywać „na żądanie” zarówno w turnieju szwajcarskim, jak i w finałowej fazie pucharowej. Podobnie było w przypadku Assaubayevej – reprezentantka Kazachstanu prawie przegrała dwie ostatnie partie turnieju szwajcarskiego, jednak w ostatniej rundzie zdołała uratować przegraną pozycję, a o zwycięstwie w meczu finałowym przesądziła dopiero w ostatniej partii.

Sekcja Open – turniej szwajcarski: Arjun nie do zatrzymania

W drugim dniu turnieju szwajcarskiego GM Arjun Erigaisi zdeklasował rywali, wygrywając z bezpieczną, jednopunktową przewagą nad resztą stawki. Do rozgrywanego finałowego turnieju pucharowego zakwalifikowała się najlepsza czwórka zawodników z turnieju szwajcarskiego.

Sekcja Open – klasyfikacja końcowa turnieju szwajcarskiego po 19. rundzie | Top 20

Poz. Tytuł Imię i nazwisko Fed. Ranking Pkt Rp
1 GM Erigaisi, Arjun 2749 15 2904
2 GM Caruana, Fabiano 2751 14 2838
3 GM Carlsen, Magnus 2881 13,5 2801
4 GM Abdusattorov, Nodirbek 2768 13 2787
5 GM Vachier-Lagrave, Maxime 2745 13 2797
6 GM So, Wesley 2790 13 2729
7 GM Nihal, Sarin 2681 13 2707
8 GM Lazavik, Denis 2617 13 2702
9 GM Matlakov, Maxim 2591 13 2675
10 GM Dubov, Daniil 2795 12,5 2780
11 GM Lu, Shanglei 2657 12,5 2776
12 GM Radjabov, Teimour 2646 12,5 2760
13 GM Nepomniachtchi, Ian 2801 12,5 2712
14 GM Sindarov, Javokhir 2632 12,5 2750
15 GM Firouzja, Alireza 2813 12,5 2733
16 GM Duda, Jan-Krzysztof 2750 12,5 2716
17 GM Artemiev, Vladislav 2733 12,5 2727
18 GM Hakobyan, Aram 2581 12,5 2651
19 GM Samunenkov, Ihor 2487 12,5 2693
20 GM Yu, Yangyi 2704 12 2707

Pełne wyniki tutaj.

Dzień zaczął się od dramatycznych wydarzeń już w pierwszej rundzie dnia. Carlsen, który był jednym z 17 zawodników tracących do liderów nie więcej niż punkt, przegrał z GM-em Haikiem Martirosyanem. Pozycja była wyrównana, ale przy zaledwie czterech sekundach na zegarze Norweg przewrócił kilka figur i chcąc uniknąć przegranej na czas podczas ich poprawiania, nacisnął zegar, zanim zdążył uporządkować szachownicę.

Partię zakwalifikowano jako porażkę Carlsena, a sędzia główny Nebojsa Baralic zaznaczył, że taka sytuacja była wcześniej jasno wyjaśniana na spotkaniu technicznym. Po fatalnym początku dnia norweski arcymistrz zdawał sobie sprawę, że w pozostałych partiach musi zdobyć 4,5 pkt w 5 partiach. Jak sam przyznał, pomyślał wtedy, że to scenariusz „mało prawdopodobny, ale nie niemożliwy”.

Carlsen po kolei pokonał arcymistrzów Rudika Makariana, Bu Xiangzhi, Ihora Samunenkova oraz Maxime'a Vachier-Lagrave’a, a w ostatniej rundzie zremisował z Abdusattorovem, co wystarczyło mu do bezpośredniego awansu, bez potrzeby martwienia się o punktację pomocniczą.

Tymczasem Arjun w 15. rundzie zdobył jakość i wygrał partię z Martirosyanem, a po zwycięstwie nad GM-em Lu Shangleiem w rundzie nr 16, z dorobkiem 12,5 punktu objął samodzielne prowadzenie. Nawet wtedy nie zwolnił jednak tempa — w 17. rundzie nie skorzystał z okazji do powtarzania ruchów w starciu z GM-em Javokhirem Sindarovem, podejmując ryzyko, które ostatecznie przyniosło mu w pełni zasłużoną wygraną czarnymi.

Arjun totalnie dominował. Później dorzucił jeszcze zwycięstwo nad GM-em Teimourem Radjabovem (choć nie było mu ono już potrzebne), a na koniec zremisował z GM-em Nihalem Sarinem, kończąc turniej szwajcarski na pierwszym miejscu.

Arjun wygrał piękną partię z Sindarovem. Fot. Lennart Ootes/FIDE.

Caruana rozpoczynał dzień jako samodzielny lider i ostatecznie w turnieju szwajcarskim zajął drugie miejsce, remisując cztery partie i wygrywając dwie — z GM-em Alexandrem Grischukiem oraz, w ostatniej rundzie, z GM-em Aramem Hakobyanem. Kluczowy wydawał się zwłaszcza remis w przedostatniej rundzie, wywalczony w 128-ruchowej końcówce z Martirosyanem, mimo gry z pionem mniej. Z perspektywy czasu wiadomo jednak, że nawet gdyby stracił pół punktu, i tak wywalczyłby awans.

Caruana uratował remis w ważnym starciu z Martirosyanem. Fot. Lennart Ootes/FIDE.

Abdusattorov, który drugiego dnia zanotował trzy zwycięstwa, jedną porażkę i dwa remisy, zakończył turniej szwajcarski w sześciosobowej grupie zawodników z dorobkiem 13 punktów, ale to właśnie on miał najlepszą punktację pomocniczą. Vachier-Lagrave, który rozpoczynał dzień jako współlider, może natomiast odczuwać spory niedosyt — w ostatniej rundzie nie zdołał zrealizować przewagi w końcówce pionkowej przeciwko współmistrzowi świata w blitzu, GM-owi Ianowi Nepomniachtchiemu, a wygrana w tej partii dałaby mu miejsce w finałowej czwórce.

Nepomniachtchi do końca walczył o awans do Top 4. Fot. Lennart Ootes/FIDE.

Matematyczne szanse na zakończenie turnieju z dorobkiem 13,5 pkt mieli jeszcze tylko Sarin i Hakobyan, jednak żadnemu z nich nie udało się zakończyć swojej partii zwycięstwem. W efekcie czwarte, ostatnie premiowane awansem miejsce zajął Abdusattorov, a turniej wkroczył w fazę pucharową.

Półfinały turnieju pucharowego. Fot. Lennart Ootes/FIDE.

Sekcja Open – turniej pucharowy: Magnus ponownie „czaruje” w końcówkach

Uważa się, że GM Mikhail Tal powiedział kiedyś następujące słowa: „Pozycja jest równa, ale nieco bardziej równa dla mnie”. Carlsen, który z wygrywania równych końcówek uczynił znak firmowy swojej kariery, po raz kolejny udowodnił, że w jego partiach końcówki niemal zawsze są „bardziej równe” właśnie dla niego.

Sekcja Open – drabinka finałowego turnieju pucharowego

Carlsen 3-1 Caruana

Po dwóch remisach Carlsen wygrał dwie ostatnie partie meczu, choć dwa pierwsze starcia wcale nie były takie spokojne. W pierwszej partii Caruana poświęcił figurę, ale zdołał utrzymać pozycję, a w drugiej ofensywa Carlsena, choć silna, nie przyniosła spodziewanych rezultatów.

Inny często przywoływany cytat szachowy, przypisywany Siegbertowi Tarraschowi, brzmi: „Wszystkie wieżówki są remisowe”. Carlsen odpowiada na to krótko: „nie przeciwko mnie”.

W czwartej partii Caruana grał czarnymi „o wszystko”, jednak nie zdołał stworzyć sobie realnych szans. To Carlsen przejął inicjatywę i zakończył mecz potężnym, niszczącym atakiem.

Ogromna publiczność obserwuje i nagrywa półfinałowy mecz Carlsen–Caruana. Fot. Lennart Ootes/FIDE.

Abdusattorov 2,5-0,5 Arjun

Biorąc pod uwagę znakomitą formę Arjuna w turnieju szwajcarskim, przebieg meczu był zaskakująco jednostronny. Abdusattorov wygrał dwie pierwsze partie, a następnie przypieczętował awans do finału remisem, kończąc rywalizację już po trzech starciach.

W pierwszej partii Abdusattorov wygrał w końcówce wieżowej, a w drugiej — również w końcówce — dzięki znakomitemu wykorzystaniu aktywności swojego króla.

Abdusattorov 1,5-2,5 Carlsen

W pierwszej partii Carlsen sam sobie zaszkodził, zbyt usilnie grając na wygraną, jednak później zrewanżował się dwiema wygranymi czarnym kolorem.

W partii nr 1 Norweg prawie podstawił skoczka ruchem 39.Wf7??, jednak ponieważ dotknął już wieżę, musiał zagrać 39.Wh6??, przez co jego skrzydło hetmańskie kompletnie się posypało.

Potem Norweg rozegrał „Partię dnia” i prawdopodobnie najbardziej pamiętną końcówkę całego turnieju. Warto zadać sobie pytanie: jak w ogóle można wygrać taką pozycję czarnymi przeciwko arcymistrzowi światowej czołówki, nawet w blitzu?

Odpowiedź na to pytanie przygotował GM Rafael Leitao.


Nie zabrakło też efektownego momentu, gdy Carlsen, zdając sobie sprawę, że partia jest już wygrana, spojrzał w stronę publiczności. Po meczu tłumaczył: „W tamtej chwili po prostu bardzo dobrze się czułem i byłem na tyle spokojny, że pomyślałem: tak, teraz już wygrywam, a Ty nie powinieneś był dawać mi takiej szansy”.

Carlsen spojrzał w stronę publiczności, gdy zdał sobie sprawę, że wygra partię nr 2. Zdjęcie: transmisja na kanale Chess24.

W trzecim, remisowym starciu obaj zawodnicy zagrali z dokładnością na poziomie ok. 98%, tak więc o losach tytułu mistrza świata w szachach błyskawicznych musiała zadecydować czwarta partia. Zwycięstwo któregokolwiek z graczy oznaczało zdobycie mistrzostwa. Górą okazał się Carlsen, który ponownie rozstrzygnął pojedynek w końcówce. Decydującym ruchem było zagrane w zaledwie dwie sekundy 60...e3! — tymczasowe poświęcenie piona, które zrujnowało strukturę pionową białych i zapewniło Carlsenowi mistrzowski tytuł.

Ostatni uścisk dłoni w turnieju Open. Fot. Lennart Ootes/FIDE.

Abdusattorov, który w 2021 roku wygrał Mistrzostwa Świata w Szachach Szybkich, nigdy wcześniej nie zdobył medalu w blitzu. Tym razem sięgnął po srebro — po raz pierwszy w tym tempie szachów — a czwarte miejsce zajęli wspólnie Caruana i Arjun.

Carlsen na najwyższym podium. Fot. Lennart Ootes/FIDE.

Podczas ceremonii wręczenia nagród uhonorowano także triumfatorów turnieju szachów szybkich. Pierwsze miejsce zajął Carlsen, drugi był GM Vladislav Artemiev, a trzeci — ponownie Arjun.

Najlepsza trójka turnieju szachów szybkich – Carlsen, Artemiev i Arjun. Fot. Lennart Ootes/FIDE.

Na konferencji prasowej Carlsen przyznał otwarcie, że „niekoniecznie spodziewał się”, iż w ogóle znajdzie się w fazie pucharowej, ale jego nastawienie zmieniło się po zwycięstwie nad Vachier-Lagrave’em w przedostatniej rundzie.

Carlsen przyznał, że spośród wszystkich 20 tytułów mistrza świata najtrudniejszym do zdobycia był ten wywalczony po zwycięstwie nad GM-em Sergeyem Karjakinem. Zapytany, czy zdobycie dziewiątego tytułu mistrza świata w blitzu było trudniejsze niż wcześniej, odpowiedział krótko: „Nie odnoszę wrażenia, żebym był coraz słabszy od rywali”.

Po turnieju Carlsen zostanie w Dosze na urlop z rodziną, a w 2026 roku planuje zagrać „co najmniej dwa, a być może trzy” turnieje klasyczne — co, jak sam przyznał, w jego przypadku i tak jest już sporą liczbą.

Zachęcamy do obejrzenia podsumowania autorstwa GM-a Hikaru Nakamury.

Sekcja kobiet – turniej szwajcarski: Gunina popełnia poważny błąd w decydującej partii z Anną Muzychuk

W turnieju szwajcarskim aż pięć szachistek uzyskało wynik 11 z 15, jednak regulamin przewidywał awans do fazy pucharowej jedynie dla czterech. GM Valentina Gunina straciła swoją szansę w dramatycznych okolicznościach, przegrywając kluczową partię w ostatniej rundzie turnieju.

Sekcja kobiet – klasyfikacja końcowa turnieju szwajcarskiego po 15. rundzie | Top 25

# Tytuł Imię i nazwisko Fed. Ranking Pkt Rp
1 GM Assaubayeva, Bibisara 2428 11 2478
2 GM Muzychuk, Anna 2397 11 2407
3 IM Roebers, Eline 2377 11 2446
4 GM Zhu, Jiner 2425 11 2444
5 GM Gunina, Valentina 2314 11 2447
6 GM Stefanova, Antoaneta 2367 10,5 2449
7 GM Goryachkina, Aleksandra 2439 10 2439
8 WIM Omonova, Umida 2278 10 2438
9 WGM Shukhman, Anna 2204 10 2459
10 IM Song, Yuxin 2371 10 2368
11 IM Salimova, Nurgyul 2336 10 2367
12 WGM Nurman, Alua 2324 10 2349
13 IM Garifullina, Leya 2407 10 2350
14 IM Bulmaga, Irina 2251 10 2330
15 WGM Munkhzul, Turmunkh 2307 10 2333
16 WFM Iudina, Veronika 2037 9,5 2388
17 GM Ju, Wenjun 2489 9,5 2340
18 IM Arabidze, Meri 2356 9,5 2292
19 GM Lagno, Kateryna 2448 9,5 2379
20 IM Injac, Teodora 2323 9,5 2340
21 IM Badelka, Olga 2208 9,5 2360
22 GM Divya, Deshmukh 2388 9,5 2347
23 GM Koneru, Humpy 2430 9,5 2325
24 IM Maltsevskaya, Aleksandra 2323 9,5 2273
25 IM Kamalidenova, Meruert 2295 9,5 2292

Pełne wyniki tutaj.

IM Eline Roebers, która po pierwszym dniu była samodzielną liderką, rozpoczęła decydującą fazę od remisu z WIM Umidą Omonovą, po czym odniosła zwycięstwo nad GM Antoanetą Stefanovą. Dwie kolejne porażki — z Assaubayevą i GM Zhu Jiner — skomplikowały jej sytuację, jednak w ostatniej partii turnieju pokonała IM Song Yuxin, meldując się ostatecznie w najlepszej czwórce.

Roebers straciła kontrolę nad sytuacją, ale w ostatniej rundzie zdołała ją odzyskać. Fot. Lennart Ootes/FIDE.

Jeśli chodzi o formę w ostatnim dniu rywalizacji, najlepiej ze wszystkich zawodniczek, które awansowały do najlepszej czwórki, wypadła Zhu, mimo że poprzedni dzień rywalizacji zakończyła porażką z IM Carissą Yip. We wtorek wygrała wszystkie pięć partii, a szczególnie cenne były zwycięstwa nad Roebers i Song w dwóch ostatnich rundach.

Zhu pokonała przyszłą mistrzynię, ale tylko w turnieju pucharowym. Fot. Lennart Ootes/FIDE.

Assaubayeva, która w poniedziałek wygrała trzy ostatnie partie, rozpoczęła drugi dzień turnieju od kolejnych trzech zwycięstw. W dwóch końcowych rundach dopadł ją jednak, jak sama przyznała, najtrudniejszy moment całego turnieju: „Byłam zmęczona, miałam serię sześciu wygranych i bardzo realne szanse na awans, ale potem przegrałam z Valentiną Guniną, a w ostatniej partii zagrałam po prostu fatalnie”.

Mogła stracić figurę, ale ostatecznie zdołała utrzymać remis.

Było bardzo blisko, ale to wystarczyło, by Assaubayeva zakończyła turniej szwajcarski z najlepszą punktacją pomocniczą i awansowała do turnieju pucharowego.

Podobnie jak Zhu, świetną formę prezentowała także Gunina — przed ostatnią rundą wygrała wszystkie swoje partie, notując serię siedmiu zwycięstw z rzędu (licząc również partie z poprzedniego dnia). Po wygranej z Assaubayevą w 14. rundzie objęła samodzielne prowadzenie i do awansu wystarczał jej remis białymi.

W rzeczywistości już po kilku ruchach w debiucie Gunina zaproponowała GM Annie Muzychuk remis, jednak rywalka doskonale zdawała sobie sprawę, że białe grają partię „o wszystko”. Dzięki bardzo dobrej grze Gunina zdobyła figurę i miała wygraną pozycję, jednak jedno przeoczenie (niezauważenie 29...Hg3+) kosztowało ją całą partię, a wraz z nią tytuł mistrzyni świata.

Co znamienne, w pewnym momencie Muzychuk również zaproponowała remis, jednak Gunina go odrzuciła. Gdyby przyjęła propozycję, odniosłaby samodzielne zwycięstwo w turnieju z wynikiem 11,5 z 15.

Zawodniczki sprawdzają, które z nich awansują do turnieju pucharowego. Fot. Lennart Ootes/FIDE.

O niezakwalifikowaniu się Guniny do turnieju pucharowego zadecydowało pół punktu Buchholza. Muzychuk skomentowała to wprost: „Szczerze mówiąc, wolałabym po prostu jeden turniej szwajcarski — nieważne, ile rund. Jeden turniej szwajcarski, bez kasowania punktów i grania turnieju pucharowego. Uważam, że to trochę dziwne”.

Turniej pucharowy kobiet: Assaubayeva znów najlepsza

Assaubayeva pewnie wygrała oba swoje mecze, zwłaszcza ten w półfinale. Oprócz triumfu w całym turnieju, dzięki wygranej w półfinale zapewniła sobie również awans do Turnieju Kandydatek FIDE 2026.

Sekcja kobiet – drabinka finałowego turnieju pucharowego


Assaubayeva 3-0 Zhu

Assaubayeva w imponującym stylu wygrała wszystkie trzy partie z Zhu. Podobnie jak Arjun, Chinka świetnie spisywała się w turnieju szwajcarskim, ale w formule meczowej nie była w stanie utrzymać takiego samego poziomu. Kluczowym momentem pierwszej partii był motyw taktyczny w postaci 17...Sxc3!.

Po drugiej partii Assaubayeva ustawia oba króle na centralnych białych polach, dzięki czemu szachownica DGT rejestruje wynik jako zwycięstwo białych. Fot. Lennart Ootes/FIDE.

W drugiej partii Assaubayeva dała mata pionem i do zwycięstwa w meczu wystarczał jej już tylko remis. W ostatniej partii Zhu miała obiektywnie wygraną pozycję, ale wyraźnie zdenerwowana podstawiła skoczka i poddała partię.

Dzięki temu zwycięstwu Assaubayeva zapewniła sobie miejsce w Turnieju Kandydatek niezależnie od wyniku finału. Pełną listę uczestniczek Turnieju Kandydatek wśród kobiet pokazuje poniższa tabela.

Uczestniczki Turnieju Kandydatek 2026

Imię i nazwisko Fed. Ranking Nr na świecie Wiek Ścieżka kwalifikacji
Zhu Jiner 2579 2 23 1. miejsce w cyklu Grand Prix Kobiet 2024-5
Aleksandra Goryachkina 2534 6 27 2. miejsce w cyklu Grand Prix Kobiet 2024–5
Divya Deshmukh 2497 12 20 1. miejsce w Pucharze Świata FIDE Kobiet 2025
Koneru Humpy 2535 5 38 2. miejsce w Pucharze Świata FIDE Kobiet 2025
Tan Zhongyi 2524 7 34 3. miejsce w Pucharze Świata FIDE Kobiet 2025
Vaishali Rameshbabu 2473 17 24 1. miejsce w turnieju Women's Grand Swiss 2025
Kateryna Lagno 2508 9 36 2. miejsce w turnieju Women's Grand Swiss 2025
Bibisara Assaubayeva 2497 11 21 zwyciężczyni cyklu Women's Events 2024–25

Muzychuk 2,5-1,5 Roebers

Pojedynek Roebers z Muzychuk był znacznie bardziej wyrównany i rozstrzygnął się dopiero w ostatniej partii meczu.

Roebers w pierwszej partii sama wpędziła się w kłopoty, wchodząc w samozwiązanie, drugie starcie zakończyło się remisem, natomiast w trzecim pojedynku – grając „o wszystko” – odniosła przekonujące zwycięstwo. O losach awansu do finału przesądziła czwarta partia, w której Muzychuk zrealizowała ogromną przewagę przestrzeni wypracowaną w grze środkowej, efektownie kończąc partię „poświęceniem” wieży prowadzącym do promocji piona.

Muzychuk 1,5-2,5 Assaubayeva

Pierwsze trzy partie meczu zakończyły się remisami, a o awansie zadecydowała dopiero czwarta partia, którą wygrała Assaubayeva

Mecz był bardzo wyrównany aż do partii nr 4. Fot. Lennart Ootes/FIDE.

Największe emocje wzbudził już pierwszy pojedynek — Muzychuk zdecydowała się na odważne poświęcenie wieży już w debiucie, po czym zawodniczki zaczęły powtarzać posunięcia. Analiza komputerowa pokazuje jednak, że białe, mimo gry bez wieży, wypuściły niewielką przewagę, nie dostrzegając „oczywistego” ruchu 21.h3!!.

Muzychuk wypuściła (wygrywającą) przewagę piona w drugiej partii, ale w trzeciej to samo przydarzyło się Assaubayevej — w obu przypadkach w końcówkach z hetmanem i wieżą po każdej ze stron.

W partii nr 4 ruch 35.Be4! dał jednak Assaubayevej stabilną przewagę w postaci dobrego skoczka przeciwko słabemu gońcowi oraz kontrolę nad linią „e”. Rozstrzygnięcie zajęło jeszcze trochę czasu, bo obie zawodniczki grały już w niedoczasie, ale przewaga reprezentantki Kazachstanu nie była już zagrożona.

Muzychuk zdobyła srebrny medal, a Roebers i Zhu zajęły wspólne trzecie miejsce.

Assaubayeva po raz trzeci stanęła na najwyższym stopniu podium. Fot. Lennart Ootes/FIDE.

W turnieju szachów szybkich złoty medal zdobyła GM Aleksandra Goryachkina, druga była Zhu, a trzecia — GM Koneru Humpy.

Goryachkina zdobyła tytuł mistrzyni świata w szachach szybkich. Fot. Lennart Ootes/FIDE.

Podczas konferencji prasowej Assaubayeva przyznała: „Przyjeżdżając tutaj, moim głównym celem było wywalczenie awansu do Turnieju Kandydatek poprzez cykl FIDE, ale oczywiście bardzo zależało mi też na zdobyciu trzeciego tytułu. Cieszę się ogromnie, że udało mi się osiągnąć oba cele”.

Dodała też, że to najtrudniejszy z jej trzech tytułów mistrzowskich, ponieważ jako jedyny został zdobyty w formule meczowej – wcześniej turniej rozgrywano wyłącznie systemem szwajcarskim, bez fazy pucharowej.

Mistrz i mistrzyni świata w szachach błyskawicznych na konferencji prasowej. Fot. Lennart Ootes/FIDE.

Assaubayeva, w przeciwieństwie do Carlsena, nie wybiera się na urlop w Dosze. Jej „świętowanie” będzie polegać na przygotowaniach do turnieju Tata Steel Chess 2026, który rozpocznie się 17 stycznia nowego roku (zagra w sekcji Challengers).

Tym samym kończymy relację z tegorocznych Mistrzostw Świata w Szachach Szybkich i Błyskawicznych. Życzę wszystkim Szczęśliwego Nowego Roku i już teraz z niecierpliwością czekam na kolejne szachowe emocje!

Gdzie można było śledzić turniej?
Turniej można było śledzić na kanale Chesscom Polska na YouTubie i Twitchu. Relacje i podsumowania przygotowywał również GM Hikaru Nakamura na YouTubie, a jego transmisje na żywo były dostępne na platformie Kick. Wszystkie partie są również dostępne na naszej dedykowanej stronie turniejowej.
Transmisję prowadził IM Dawid Czerw.

Mistrzostwa Świata FIDE w Szachach Szybkich i Błyskawicznych 2025 wyłonią mistrzów i mistrzynie świata w szachach szybkich i błyskawicznych w sekcjach Open i kobiet. W szachach szybkich turniej Open rozgrywany jest systemem szwajcarskim na dystansie 13 rund, a turniej kobiet na dystansie 11 rund. W obu przypadkach tempo gry wynosi 15+10. Mistrzostwa Świata w Szachach Błyskawicznych składają się z dwóch etapów. Najpierw zostanie rozegrany turniej szwajcarski (19-rundowy w sekcji Open i 15-rundowy w sekcji kobiet), a następnie odbędzie się faza pucharowa, w której weźmie udział czterech najlepszych zawodników z turnieju szwajcarskiego. W turnieju szachów błyskawicznych wszystkie partie rozgrywane są w tempie 3+2. Łączna pula nagród wynosi ponad 1 mln euro.


Poprzednie artykuły:

więcej od NM AnthonyLevin
Carlsen, Nakamura i Gukesh wśród 16 zawodników zakwalifikowanych do pilotażowego turnieju Total Chess 2026

Carlsen, Nakamura i Gukesh wśród 16 zawodników zakwalifikowanych do pilotażowego turnieju Total Chess 2026

Duda z 1,5-punktową stratą do liderujących Arjuna, Vachier-Lagrave’a oraz Caruany

Duda z 1,5-punktową stratą do liderujących Arjuna, Vachier-Lagrave’a oraz Caruany