شیـوه شمارش سربازان و سلحشوران كشته شده در جنگ ها ساسانيان
در مورد شمارش كشتگان سربازان ايرانى در سرى نبرد هاى بزرگ اين سرزمين ساسانيان شيوه جالب و مدبرانه اى را انجام ميدادند... ساسانيان اين شيوه را به ترتيب از هخامنشيان و اشكانيان آموختند و براى پاسدارى از فروهر اجساد سربازانى كه جان خود را براى سرفرازى ايران مينهادند همواره پس از هر نبرد انجام ميداند..
پرو كوپیوس مورخ یهودی و مشاور بلیزاریوس سردار رومی که در جنگها حاضر بوده درباره اين شيوه مينويسد:
"در پيش از شروع نبردهاى ايرانيان اگر شخص شاه در ميدان نبرد حاضر بود خود شاه وگرنه فرمانده سپاه ابتدا سپاهيان خود را سان ميديد و به همه لشكريان حاضر در ارتش ايران احترام شاهى با شمشير خود مينهاد سپس تمام سربازان و سرداران در برابر او ميگذشتند و يك تيرى در سبد بزرگى كه براى همين كار بود مى انداختند و سپس سبد حاوى تيرهاى سلحشوران را به مهر شاه مهر و موم ميكردند. پس از پايان جنگ در بازگشت به ميهن سبدها را باز ميكردند و هر سربازى از كنار سبد رد شده و يك تير را دوباره برميداشت و شماره تيرهايى كه در سبد مانده بود عده سربازانى را كه كشته يا اسير شده بودند را نشان ميداد و سپس در ايران مراسمى براى قدردانى از سلحشوران از دست رفته با حضور شخص شاه و تمام بزرگان و نمايندگان بلند پايه واسپوهران صورت ميگرفت..."
همچنين سرداران بلند پايه سپاه تيرها يا نشانه هاى مخصوص به خودرا داشتند تا سريعا تعداد سرداران كارآزمودگان و مدبران از دست رفته سپاه مشخص گشته و فورى سردار لايقى را براى استحكام دوباره ارتش جايگزين كنند. گفتنيست بيشترين آمار كشته شدگان اعم از سردار و سرباز در تاريخ ساسانى در نبرد قادسيه صورت گرفت در اين نبرد خونين سی هزار از شصت هزار ایرانی جان سپردند، حتى سپهسالار ارتش ايران رستم فرخزادِ آذرآبادگانی نیز شهید شد.
شیـوه شمارش سربازان و سلحشوران كشته شده در جنگ ها ساسانيان
در مورد شمارش كشتگان سربازان ايرانى در سرى نبرد هاى بزرگ اين سرزمين ساسانيان شيوه جالب و مدبرانه اى را انجام ميدادند... ساسانيان اين شيوه را به ترتيب از هخامنشيان و اشكانيان آموختند و براى پاسدارى از فروهر اجساد سربازانى كه جان خود را براى سرفرازى ايران مينهادند همواره پس از هر نبرد انجام ميداند..
پرو كوپیوس مورخ یهودی و مشاور بلیزاریوس سردار رومی که در جنگها حاضر بوده درباره اين شيوه مينويسد:
"در پيش از شروع نبردهاى ايرانيان اگر شخص شاه در ميدان نبرد حاضر بود خود شاه وگرنه فرمانده سپاه ابتدا سپاهيان خود را سان ميديد و به همه لشكريان حاضر در ارتش ايران احترام شاهى با شمشير خود مينهاد سپس تمام سربازان و سرداران در برابر او ميگذشتند و يك تيرى در سبد بزرگى كه براى همين كار بود مى انداختند و سپس سبد حاوى تيرهاى سلحشوران را به مهر شاه مهر و موم ميكردند.
پس از پايان جنگ در بازگشت به ميهن سبدها را باز ميكردند و هر سربازى از كنار سبد رد شده و يك تير را دوباره برميداشت و شماره تيرهايى كه در سبد مانده بود عده سربازانى را كه كشته يا اسير شده بودند را نشان ميداد و سپس در ايران مراسمى براى قدردانى از سلحشوران از دست رفته با حضور شخص شاه و تمام بزرگان و نمايندگان بلند پايه واسپوهران صورت ميگرفت..."
همچنين سرداران بلند پايه سپاه تيرها يا نشانه هاى مخصوص به خودرا داشتند تا سريعا تعداد سرداران كارآزمودگان و مدبران از دست رفته سپاه مشخص گشته و فورى سردار لايقى را براى استحكام دوباره ارتش جايگزين كنند.
گفتنيست بيشترين آمار كشته شدگان اعم از سردار و سرباز در تاريخ ساسانى در نبرد قادسيه صورت گرفت در اين نبرد خونين سی هزار از شصت هزار ایرانی جان سپردند، حتى سپهسالار ارتش ايران رستم فرخزادِ آذرآبادگانی نیز شهید شد.