Peter Siem dego schalm
Weer een bijzondere partij, ik speel koningsgambiet, (dus niet de queensgambiet !! )
De koning kan het ook, zwart kent de opening niet, en zwart speelt dus niet standaard terug.
Da's enerzijds voordelig (want daar moeten dus nadelen inzitten dan), maar spot maar.
Nu is een voordeel van een gambiet dat je als wit sneller in de strijd ben, en door zwart een beetje te plagen forceer imperfectie in zwarts opening zetten, ik ben ik versterk en zoek wat zwart het meeste hinderd terwijl ik uitbouw, ik wil het initiatief niet verliezen. Maar dat is niet eenvoudig, tactisch scherp blijven. En dat blijkt ook wel er is naar mijn gevoel een moment dat zwart niet super staat maar wit ook niet een aanval bezit, er zijn hier geen opening traps, en dat terwijl de konings gambiet aardig wat traps heeft ook (hoewel je die in langere bord spellen je die meestal wel doorzie, toch blijft wel min of meer "opjagen door wit" ) , en dat behoud initiatief.
Ik forceer zo dat de koning niet meer mag rokeren, wat een voordeel kan zijn immers de torens zijn dan niet verbonden (later hersteld siem dat wel).
Daarna raak ik toch het spel wat kwijt en wordt het 2 paarden tegen 2 bisschoppen dan.
En is het wat gelijker geworden, en 2 paarden die alle kanten op kunnen in zulke middenposities.
Ook Siem wil wat doen dan en maakt een vergissing en verliest zo een paard.
Dat geeft nog niet meteen gewonnen, maar na een moeilijke start voor zwart raakt vermoeidheid ook wel toe, en na nog wat zetten volgt zwart op, want de schaakmat komt eraan.
(de zetten zijn geannoteerd)
De koning kan het ook, zwart kent de opening niet, en zwart speelt dus niet standaard terug.
Da's enerzijds voordelig (want daar moeten dus nadelen inzitten dan), maar spot maar.
Nu is een voordeel van een gambiet dat je als wit sneller in de strijd ben, en door zwart een beetje te plagen forceer imperfectie in zwarts opening zetten, ik ben ik versterk en zoek wat zwart het meeste hinderd terwijl ik uitbouw, ik wil het initiatief niet verliezen. Maar dat is niet eenvoudig, tactisch scherp blijven. En dat blijkt ook wel er is naar mijn gevoel een moment dat zwart niet super staat maar wit ook niet een aanval bezit, er zijn hier geen opening traps, en dat terwijl de konings gambiet aardig wat traps heeft ook (hoewel je die in langere bord spellen je die meestal wel doorzie, toch blijft wel min of meer "opjagen door wit" ) , en dat behoud initiatief.
Ik forceer zo dat de koning niet meer mag rokeren, wat een voordeel kan zijn immers de torens zijn dan niet verbonden (later hersteld siem dat wel).
Daarna raak ik toch het spel wat kwijt en wordt het 2 paarden tegen 2 bisschoppen dan.
En is het wat gelijker geworden, en 2 paarden die alle kanten op kunnen in zulke middenposities.
Ook Siem wil wat doen dan en maakt een vergissing en verliest zo een paard.
Dat geeft nog niet meteen gewonnen, maar na een moeilijke start voor zwart raakt vermoeidheid ook wel toe, en na nog wat zetten volgt zwart op, want de schaakmat komt eraan.
(de zetten zijn geannoteerd)
Nadeel van openingen spelen is soms dat een tegenstander die aardig speelt van de opening afwijkt, kunst is omdat dan uit te buiten, maar het is lang niet altijd duidelijk hoe. Je weet er is een voordeel maar waar zit het, zodoende gaat een opening eigenlijk maar een paar zetten okay, daarna wordt het toch tacktiek en strategy, (ik reken doorgaans zeer weinig = minder stress)
