تاكتيك در شطرنج - قسمت اول - آچمزي

تاکتیک در شطرنج ترفندی است برای برتری ما نسبت به حریف

ترکیبات در شطرنج زیر مجموعه  تاکتیک ها هستند که حداقل بصورت دو حرکت  اجباری توأم با قرباني انجام میشوند. هر چه تعداد حرکات در ترکیب بیشتر باشد، محاسبه دشوارتر میشود

تاکتیک ها در شطرنج اغلب بر دو اصل استوارند: کیش و حملات تهاجمی. در حملات مضاعف مانند آچمز (پین) حریف مجبور به واکنش می شود. مهره آچمز شده شده قادر به حرکت نیست زیرا مهر شاه در معرض کیش قرار می گیرد. آچمز واژه ای ترکی به معنای باز شو است که در دوره صفویان تا قاجار که آذری زبان بودند به ادبیات شطرنج ایران افزوده شد

مهره های وزیر و فیل و رخ  آچمز کننده هستند. مهره اسب آچمز شونده است. مهره شاه هدف آچمزی است

انواع آچمزی:

آچمزی مطلق (کامل): مهره ای استکه به هیچ عنوان قادر به حرکت نباشد و هدف آچمزی شاه باشد

 آچمزی نسبی: مهره ای استکه در یک خط (قطر،ستون،عرض) قادر به حرکت باشد و در خط دیگر نتواند حرکت کند

 شبه آچمزی: اگر هدف آچمزی غیر از مهره شاه باشد . مانند مهره وزیر

 آچمزی دوگانه: هم مهره شاه و هم مهره وزیر را می توان از دو خط هدف قرار داد

مزایای کاربردی آچمزی:

مات کردن شاه حریف. گرفتن امتیاز. ایجاد فشار به مهره آچمز شده حریف

@P_Arabloo 

ادامه دارد

کپی برداری بدون ذکر منبع بلامانع است