Partia indyjska
Partia indyjska to bardzo ogólna nazwa debiutów zaczynających się od ruchów 1.d4 Sf6. Ruch 1…Sf6 stanowi dla czarnych główną alternatywę wobec symetrycznego 1…d5 po 1.d4 białych. Zamiast od razu wysuwać piona do centrum, czarne rozwijają figurę i zachowują elastyczność.
Pozycja wyjściowa
Partia indyjska obejmuje tylko po jednym ruchu każdej ze stron, dlatego też trudno traktować ją jako w pełni ukształtowany debiut. Dopiero kolejne posunięcia nadają jej konkretny charakter. W dalszej części artykułu dowiesz się, które ruchy mają tu kluczowe znaczenie.
Zalety
- Solidna
- Elastyczna
- Ceniona
Wady
- Tak naprawdę – brak.
Najważniejsze debiuty
Białe mają do wyboru kilka różnych drugich posunięć, jednak najczęściej grają 2.c4. Ruch ten prowadzi do wielu debiutów, takich jak:
Obrona królewsko-indyjska
O tym, że mamy do czynienia z obroną królewsko-indyjską decydują dwa kolejne posunięcia czarnych – 2…g6 i 3…Gg7. Więcej informacji o tym debiucie znajdziesz na naszej stronie poświęconej obronie królewsko-indyjskiej.
Obrona Grünfelda
W odpowiedzi na 3.Sc3 czarne grają 3…d5, rezygnując z 3…Gg7. Więcej informacji o tym debiucie znajdziesz na naszej stronie poświęconej obronie Grünfelda.
Obrona Nimzowitscha
Główną alternatywą czarnych wobec 2…g6 jest 2…e6. Najczęściej spotykana kontynuacja to 3.Sc3 Gb4. Więcej informacji o tym debiucie znajdziesz na naszej stronie poświęconej obronie Nimzowitscha.
Obrona hetmańsko-indyjska
Jeśli białe chcą uniknąć obrony Nizowitscha, mogą wybrać 3.Sf3. W odpowiedzi czarne mogą zagrać 3…d5, opuszczając systemy indyjskie i przechodząc do gambitu hetmańskiego nieprzyjętego, lub zdecydować się na równie częstą kontynuację w postaci 3…b6. Szczegółowe informacje o tym debiucie znajdziesz na stronie poświęconej obronie hetmańsko-indyjskiej.
Obrona Bogolubowa
Zamiast 3…b6 czarne mogą również dać szacha ruchem 3…Gb4+. Więcej informacji o tym debiucie znajdziesz na naszej stronie poświęconej obronie Bogolubowa.
Partia katalońska
Po 1.d4 Sf6 2.c4 e6 białe nie muszą rozwijać skoczka i mogą zagrać 3.g3. Więcej informacji o tym debiucie znajdziesz na naszej stronie poświęconej partii katalońskiej.
Do partii katalońskiej można dojść również innymi drogami, które nie wywodzą się z partii indyjskiej.
Obrona Benoniego
Po 2.c4 czarne mają jeszcze trzeci ruch pionem – 2…c5. Więcej informacji o tym debiucie znajdziesz na naszej stronie poświęconej obronie Benoniego (omawiamy tam również pokrewny gambit wołżański).
2.Sf3
2.Sf3 to drugie pod względem popularności posunięcie białych po 2.c4. Partie często przechodzą do jednego z wyżej wymienionych debiutów albo do struktur po 1.d4 d5, które nie należą do systemów indyjskich, takich jak gambit hetmański czy system Colle’a.
Atak Trompowskiego
W swoim drugim ruchu białe mogą także zdecydować się na 2.Gg5. Więcej informacji o tym debiucie znajdziesz na naszej stronie poświęconej atakowi Trompowskiego.
Historia
Przez stulecia zdecydowanie najpopularniejszym pierwszym ruchem było 1.e4, a gdy białe wybierały 1.d4, czarne najczęściej odpowiadały 1…d5 lub – rzadziej – 1…f5 (obrona holenderska). Partia indyjska zyskała dużą popularność dopiero w latach 20. XX wieku, wraz z rozwojem nurtu hipermodernistycznego, i od tego czasu jej znaczenie nie słabnie.
Określenie „partia indyjska” nawiązuje do partii z XIX wieku, które John Cochrane rozgrywał w Indiach z Bonnerjee Mohishunderem podczas swojej podróży po tym kraju.
Podsumowanie
Partia indyjska to świetny sposób na rozpoczęcie partii, ale po pierwszym ruchu w debiucie przed obiema stronami stoi jeszcze wiele decyzji. W praktyce nie sposób w jednym artykule omówić wszystkich możliwości po 1.d4 Sf6 – wszystkie warianty możesz prześledzić w naszej bazie partii.